چوب، از دل سکوت درختان برخاسته و در دســتان ما دوباره جان می‌گیرد — هر گره‌اش روایـت فـصـلی از بــاد و بــاران است. در این کار، فرم از طبیعت وام گرفته و پـــــرداختِ آن از صبرِ استادکار. هر برش، گفت‌وگویی‌ست میان چاقوی تــیز و دل نرم چوب، مـیــان نظم و احســاس و در پایان، شیئی پدید می‌آید که نه تنها ساختهٔ دست، که زادهٔ روح ایرانی‌ست.